Arı Kovanı Evi (Lutsk, Ukrayna) Hakkında Bilgiler
1. Konum ve Genel Bilgi
Bu yapı, Lutsk şehrinin 33. mikro bölgesinde, Sobornosti Prospekti ve Molodi Bulvarı arasında yer alıyor.
“Дом-вулик” (“ev-kova / ev-vulik”) olarak da anılıyor.
2. Tasarım ve Mimari Özellikler
1969 yılında inşaatı başlamış ve yaklaşık 11 yıl sürerek 1980’de tamamlanmış.
Proje mimarları Vasyl Malovytsia ve Rostyslav Metelnytskyi.
Yapı toplamda 38 bloktan / bölümden oluşuyor.
Bloklar çoğunlukla 120° açıyla birbirine bağlı, zikzak-benzeri bir planlamayla düzenlenmiş. Bu mimari düzen, yukarıdan bakıldığında “arı peteği (sütunlar)” hissi veriyor.
3. Uzunluk ve Ölçüler
Ana ekseni boyunca uzunluğu yaklaşık 1,75 kilometre (1.750 m).
Ancak binaların yan kolları, köşe dönüşleri ve ek bloklar hesaba katıldığında toplam uzunluğun 3,265 metreye (3,26 km) yakın olduğu belirtiliyor.
Bu devasa yapıyı bir ucundan diğer ucuna yürümek, durmadan yaklaşık 1 saat sürebilir.
4. İç Yapı ve Nüfus
Yaklaşık 3.000 daire (konut birimi) barındırıyor.
İçinde yaklaşık 10.000 kişi yaşıyor.
Yapının karmaşık dizilimi ve çok sayıda blok nedeniyle, her bölümün ayrı bir yasal adresi var.
İçinde avlular, çocuk oyun alanları, yeşil alanlar ve bazı ticari alanlar (mağazalar) bulunuyor.
5. Mimari ve Şehirsel Önemi
Yerli halk ve mimarlar için bu yapı, mimari açıdan oldukça dikkat çekici bir örnek: hem boyut olarak hem de plan düzeni açısından sıradışı.
Üstten bakıldığında yapı, arı peteklerini andıran bir geometrik yapı sergiliyor, bu yüzden “arı kovanı” benzetmesi yapılıyor.
Bazı kaynaklarda, bu yapı “şehir içinde şehir” hissi veren bir yerleşim sistemi olarak tanımlanıyor çünkü devasa boyutları ve kendi iç hayatı var (avlular, alanlar, koridorlar).
6. Güncel Durum
VSN adlı haber kanalı tarafından yapılan bir fotoğraf röportajında (“Три кілометри життя”) binada halen yaklaşık 10 bin kişinin yaşadığı, yapı içinde çeşitli sosyal alanların bulunduğu vurgulanıyor.
Bu yapı, Lutsk’un sembolik yapılarından biri haline gelmiş durumda.

Hayal Postası
Bu yazar hakkında henüz bilgi bulunmuyor.
